“ചിരി ഒരു വികസന പ്രവർത്തനമാണ്” – കേവലമൊരു തമാശയായി തോന്നാമെങ്കിലും, തന്റെ ജീവിതദർശനം ഒന്നാകെ ആ ഒറ്റവാചകത്തിൽ സലിം കുമാർ ഒതുക്കിയിരുന്നു. ചുരുങ്ങിയ ചുണ്ടുകളെ വലിച്ചുനീട്ടി വിടർത്തുന്ന ആ ‘വികസനം’ മലയാളികൾക്ക് വെറുമൊരു ഭാവപ്രകടനമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് സങ്കടങ്ങളെയും പ്രതിസന്ധികളെയും നേരിടാനുള്ള ഒരു ഔഷധമായിരുന്നു. സലിം കുമാർ വിടവാങ്ങുമ്പോൾ മലയാളിയുടെ നിത്യജീവിതത്തിലെ ഭാഷയും ഭാവങ്ങളും പകുതി മുറിഞ്ഞുപോകുന്നു.(Salim Kumar The Iconic Actor Who Redefined Laughter In Malayalam Cinema)
അദ്ദേഹം തട്ടിവിട്ട ‘എന്തിനോ വേണ്ടി തിളയ്ക്കുന്ന സാമ്പാർ’ എന്ന പ്രയോഗം കാലങ്ങളായി എത്രയെത്ര ജീവിതസന്ദർഭങ്ങളെയാണ് നമ്മൾ ലൈറ്റാക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചത്! സ്വന്തം നുണയിൽ സ്വയം വിശ്വസിച്ചുപോകുന്ന മനുഷ്യന്റെ നിസ്സഹായതയെ ‘ബിരിയാണി കൊടുത്താലോ’ എന്ന ഒറ്റവാചകത്തിൽ ഒതുക്കിയപ്പോൾ, ഹാസ്യത്തിനപ്പുറം വലിയൊരു സാമൂഹിക നിരീക്ഷണം കൂടിയാണ് അദ്ദേഹം നടത്തിയത്.
“ഇതെന്ത് മറിമായം… എനിക്ക് പ്രാന്തായതാണോ നാട്ടുകാർക്ക് മുഴുവൻ പ്രാന്തായതാണോ?” എന്ന് ചോദിച്ച് സലിം കുമാർ കാണിച്ച ആ ശരീരഭാഷ ഇന്നും നമ്മളിൽ ചിരിയുണർത്തുന്നു. ‘ടൂ ഫാമിലീസ് അറ്റാച്ച്ഡ്’ എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം 90-കളിലെ തലമുറയുടെ ആവേശം കൂടിയായി മാറി. ഇന്ന് നമ്മൾ സുഹൃത്തുക്കളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ തന്നെ സലിം കുമാറിന്റെ സംഭാഷണങ്ങൾ കടന്നുവരാറുണ്ട്. ധർമ്മേന്ദ്രയോട് ‘തത്വമസി’ എന്ന് പറയാനും, ‘ഐയാം ദി സോറി അളിയാ’ എന്ന് മാപ്പ് ചോദിക്കാനും, കുളിക്കാത്ത സുഹൃത്തിനെ ‘തണ്ണി അലർജി’ എന്ന് കളിയാക്കാനും, ജോലിഭാരത്തിൽ ‘ഞാൻ അടിമക്കണ്ണാണോ’ എന്ന് പരിതപിക്കാനും നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചത് ആ അഭിനയവൈഭവമാണ്.
‘ഭീകരനാണവൻ കൊടുംഭീകരൻ’, ‘ഒട്ടകം ഞങ്ങടെ ദേശീയ പക്ഷിയാ’, ‘പടക്കം എന്നുമെനിക്കൊരു വീക്ക്നെസ് ആയിരുന്നു’ – ഇങ്ങനെ എണ്ണിയാൽ തീരാത്ത ഡയലോഗുകൾ. സലിം കുമാറിന്റെ പ്രൈം കാലത്തെ കഥാപാത്രങ്ങൾ കേവലം സിനിമയിലെ വേഷങ്ങളായിരുന്നില്ല, അവ മലയാളിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ കൂടുകൂട്ടിയ ചിന്തകളായിരുന്നു. മലയാള സിനിമയിൽ ഹാസ്യത്തിന് പുതിയൊരു വ്യാകരണം എഴുതിച്ചേർത്ത മഹാകലാകാരൻ മടങ്ങുമ്പോൾ, ചിരിയുടെ വികസനപ്രവർത്തനം ബാക്കിവെച്ച് അദ്ദേഹം പോകുന്നത് വലിയൊരു ശൂന്യതയിലേക്കാണ്. ഐക്കണുകളായി മാറിയ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെയും വിസ്മയകരമായ പെർഫോമൻസുകളിലൂടെയും അദ്ദേഹം നമ്മളിൽ ജീവിക്കും.
Story Summary
Actor Salim Kumar’s passing marks the end of an era for Malayalam cinema, leaving behind a legacy of iconic dialogues and characters that have become an inseparable part of the Malayali’s daily vocabulary. His unique blend of humor, which he famously termed a “development activity,” transcended film to provide comfort and laughter in every facet of life, ensuring he remains forever etched in the hearts of his audience.
