ദൂരെയുള്ള ബന്ധുവീടുകളിലേക്ക് മക്കളെ അയക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ കൂടെപ്പോകാറുണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ സുരക്ഷിതമായ വണ്ടിയിൽ കയറ്റിവിടാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു നൂറ്റാണ്ട് മുൻപ് അമേരിക്കയിൽ ചില മാതാപിതാക്കൾ കണ്ടെത്തിയ വഴി മറ്റൊന്നായിരുന്നു. കുട്ടികളുടെ വസ്ത്രത്തിൽ തപാൽ സ്റ്റാമ്പ് ഒട്ടിച്ച് അവരെ ‘പാഴ്സൽ’ ആയി പോസ്റ്റ്മാന്റെ കൈവശം ഏൽപ്പിക്കുക. കേൾക്കുമ്പോൾ തമാശയായി തോന്നാമെങ്കിലും സംഗതി സീരിയസായിരുന്നു. (The Mailing of Children)
1913-ൽ അമേരിക്കൻ തപാൽ വകുപ്പ് വലിയ ഭാരമുള്ള പാഴ്സലുകൾ അയക്കാനുള്ള ‘പാഴ്സൽ പോസ്റ്റ്’ സംവിധാനം ആരംഭിച്ച കാലം. അതിനു മുൻപ് കത്തുകൾ മാത്രമേ അയക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. പുതിയ നിയമപ്രകാരം 50 പൗണ്ട് വരെ ഭാരമുള്ള എന്തിനെയും പാഴ്സൽ ആയി അയക്കാം. എന്നാൽ ആ നിയമത്തിൽ ‘മനുഷ്യരെ അയക്കാൻ പാടില്ല’ എന്ന് പ്രത്യേകം എഴുതിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ പഴുതാണ് ചിലർ ബുദ്ധിപൂർവ്വം ഉപയോഗിച്ചത്.
ആദ്യത്തെ ‘പാഴ്സൽ’ കുട്ടി
നിയമം വന്ന് ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ ഒഹായോയിലെ ഒരു ദമ്പതികൾ തങ്ങളുടെ മകനായ ജെയിംസിനെ പാഴ്സൽ ആയി അയക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഒരു മൈൽ അകലെയുള്ള മുത്തശ്ശിയുടെ വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു യാത്ര. മകന്റെ ഭാരം കണക്കാക്കി വെറും 15 സെന്റ് വിലയുള്ള സ്റ്റാമ്പ് അവന്റെ വസ്ത്രത്തിൽ ഒട്ടിച്ചു. ഒരു ഇൻഷുറൻസും എടുത്തു. തപാൽ ജീവനക്കാരൻ ജെയിംസിനെ സുരക്ഷിതമായി മുത്തശ്ശിയുടെ വീട്ടിലെത്തിച്ചു. ടിക്കറ്റ് എടുക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ ലാഭമായിരുന്നു പാഴ്സൽ അയക്കുന്നത് എന്നതാണ് മാതാപിതാക്കളെ ഇതിന് പ്രേരിപ്പിച്ചത്. ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായത് മേ പിയർസ്റ്റോർഫ് (May Pierstorff) എന്ന അഞ്ചു വയസ്സുകാരിയുടെ കഥയാണ്. 1914-ൽ ഐഡഹോയിൽ നിന്ന് 73 മൈൽ (ഏകദേശം 117 കിലോമീറ്റർ) അകലെയുള്ള മുത്തശ്ശിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ അവളുടെ മാതാപിതാക്കൾ പാഴ്സൽ സർവീസ് തിരഞ്ഞെടുത്തു. വെറും 53 സെന്റ് സ്റ്റാമ്പ് ഒട്ടിച്ച് ട്രെയിനിലെ മെയിൽ കോച്ചിലിരുത്തിയാണ് അവളെ അയച്ചത്. ഭാഗ്യത്തിന് അന്നത്തെ തപാൽ ജീവനക്കാർ വളരെ ഉത്തരവാദിത്തമുള്ളവരായിരുന്നു. അവർ കുട്ടികളെ സ്വന്തം മക്കളെപ്പോലെ പരിചരിക്കുകയും സുരക്ഷിതമായി എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.
അന്നത്തെ കാലത്ത് ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ പോസ്റ്റ്മാൻമാർ എല്ലാവർക്കും സുപരിചിതരും വിശ്വാസയോഗ്യരും ആയിരുന്നു. അതിനാൽ കുട്ടികളെ അവരുടെ കൂടെ വിടാൻ മാതാപിതാക്കൾക്ക് പേടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ചില പോസ്റ്റ്മാൻമാർ കുട്ടികളെ വഴിയിൽ വെച്ച് കളിപ്പിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. കുട്ടികളെ പാഴ്സൽ അയക്കുന്ന വാർത്തകൾ പത്രങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞതോടെ തപാൽ വകുപ്പ് ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഞെട്ടിപ്പോയി. കുട്ടികൾ ഉരുളക്കിഴങ്ങോ പുസ്തകമോ അല്ലെന്ന് അവർക്ക് പറയേണ്ടി വന്നു. അങ്ങനെ 1915-ൽ മനുഷ്യരെ പാഴ്സൽ ആയി അയക്കുന്നത് കർശനമായി നിരോധിച്ചുകൊണ്ട് നിയമം പരിഷ്കരിച്ചു. എങ്കിലും ചില ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ 1920 വരെ തുടർന്നു.
സാമ്പത്തിക ലാഭത്തിന് വേണ്ടി മനുഷ്യൻ സ്വന്തം കുട്ടികളെപ്പോലും ഒരു വസ്തുവായി കാണാൻ മടിക്കാത്ത അവസ്ഥയായിരുന്നു അത്. നിയമങ്ങളിലെ ചെറിയ പഴുതുകൾ മനുഷ്യന്റെ സർഗ്ഗാത്മകതയെയും അല്ലെങ്കിൽ മണ്ടത്തരത്തെയും എങ്ങനെയൊക്കെ ഉത്തേജിപ്പിക്കും എന്നതിന്റെ വലിയ ഉദാഹരണമാണിത്.
Summary: In early 20th-century America, a loophole in the newly launched Parcel Post service allowed parents to “mail” their children to relatives. Since there were no specific rules against shipping humans, parents stuck stamps on their children’s clothes and handed them to mail carriers because it was cheaper than buying a train ticket. The practice was officially banned in 1915.
