കാശ്മീരിന്റെ സൗന്ദര്യമായ പഹൽഗാം ഒരു വർഷം മുൻപ് വാർത്തകളിൽ നിറഞ്ഞത് ചോരയിൽ കുതിർന്ന ദൃശ്യങ്ങളിലൂടെയായിരുന്നു. 2026 ഏപ്രിൽ 22-ന് ആ ശാന്തമായ താഴ്വരയിൽ ഭീകരർ തൊടുത്തുവിട്ട വെടിയുണ്ടകൾ 26 മനുഷ്യജീവനുകളെയാണ് നിശ്ചലമാക്കിയത്. ഇന്ന് ആ കറുത്ത ദിനത്തിന്റെ ഒന്നാം വാർഷികം എത്തുമ്പോൾ, സൈനിക നടപടികൾക്കും രാഷ്ട്രീയ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾക്കും അപ്പുറം ഒരു ജനതയുടെ അതിജീവനത്തിന്റെ പോരാട്ടമാണ് പഹൽഗാമിൽ നിഴലിക്കുന്നത് (Pahalgam Terror Attack Anniversary).
ഭീകരതയ്ക്കെതിരെയുള്ള രാജ്യത്തിന്റെ പോരാട്ടവീര്യം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു ‘ഓപ്പറേഷൻ സിന്ദൂർ’ എന്ന പേരിൽ ഇന്ത്യൻ സൈന്യം തിരിച്ചടി നൽകിയത്. പ്രതിരോധ മേഖലയിലെ കരുത്ത് തെളിയിക്കാൻ ഈ സൈനിക നീക്കത്തിന് കഴിഞ്ഞു. എന്നാൽ അക്രമത്തിന് ശേഷമുള്ള ഒരു വർഷം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളുടെ കാവലിനപ്പുറം സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതം ഇന്നും പഴയ പടിയായിട്ടില്ല എന്നത് ഒരു വസ്തുതയാണ്. ശാരീരികമായ മുറിവുകൾ കാലക്രമേണ മാഞ്ഞുപോയേക്കാം, എങ്കിലും അവിടുത്തെ മണ്ണിൽ പടർന്ന ഭീതിയുടെ നിഴൽ ഇന്നും പൂർണ്ണമായി മാറിയിട്ടില്ല.
ദുരന്തങ്ങൾ സംഭവിക്കുമ്പോൾ ഭരണകൂടം നൽകുന്ന വാഗ്ദാനങ്ങൾ പലപ്പോഴും പ്രഖ്യാപനങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നു എന്ന വിമർശനം പഹൽഗാമിലും പ്രകടമാണ്. സാമ്പത്തിക സഹായങ്ങളും സർക്കാർ ജോലികളും വിദ്യാഭ്യാസ ആനുകൂല്യങ്ങളും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടുവെങ്കിലും, ചുവപ്പുനാടയിൽ കുരുങ്ങി അവ അർഹരായവരിലേക്ക് എത്തുന്നതിലെ കാലതാമസം നീതി തേടുന്നവരുടെ പ്രതീക്ഷകളെ തകർക്കുന്നു. ഒരു വർഷത്തിന് ശേഷവും സഹായങ്ങൾക്കായി ഓഫീസുകൾ കയറിയിറങ്ങേണ്ടി വരുന്ന സാഹചര്യം ഭരണസംവിധാനത്തിന്റെ പരാജയത്തിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്.
രാജ്യത്തിന്റെ ഐക്യത്തിനും സുരക്ഷയ്ക്കും വേണ്ടി സൈന്യത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ പ്രധാനമാണ് ദുരന്തബാധിതരുടെ പുനരധിവാസവും. പഹൽഗാം ഭീകരാക്രമണം കേവലം ഒരു ചരിത്രമായി മാറുന്നതിന് മുൻപ്, തകർന്നടിഞ്ഞ ആ 26 കുടുംബങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന് താങ്ങാവുക എന്നത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ധാർമ്മികമായ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. പ്രതികാര നടപടികളേക്കാൾ ഉപരിയായി, മുറിവേറ്റവർക്ക് നൽകുന്ന കരുതലും നീതിയുമാണ് ഭീകരതയ്ക്കെതിരെയുള്ള ഏറ്റവും വലിയ പോരാട്ടം.
Summary: A year since the Pahalgam terror attack of April 22, 2026, the valley remains shadowed by the memories of the 26 lives lost. While the military’s ‘Operation Sindoor’ showcased India’s defensive strength, the focus now shifts to the slow pace of rehabilitation. Bureaucratic delays in fulfilling government promises of aid and jobs highlight a systemic gap in supporting victimized families. True victory over terror lies not just in retaliation, but in the timely delivery of justice and care for those left behind.
