ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ ഒരു ഇടുങ്ങിയ ഇടനാഴി. അവിടെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പടർന്നു നിൽക്കുന്ന പഴകിയ തുണികളുടെയും ദ്രവിച്ച മാംസത്തിന്റെയും ഗന്ധം. ഭിത്തികളിൽ നിന്നും ആയിരക്കണക്കിന് കണ്ണുകൾ നിങ്ങളെ തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നിയാൽ അത് വെറും തോന്നലല്ല. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് മരിച്ചുപോയ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ ദ്രവിച്ച വസ്ത്രങ്ങളും ഉണങ്ങി ഒട്ടിയ ചർമ്മവുമായി അവിടെ നിങ്ങൾക്ക് കാവൽ നിൽപ്പുണ്ട്. ഇറ്റലിയിലെ സിസിലിയിലുള്ള ഈ ഭൂഗർഭ അറകളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുമ്പോൾ, മരണം എന്നത് ഒരു അന്ത്യമല്ല, മറിച്ച് ഭീതിദമായ ഒരു പ്രദർശനമാണെന്ന് നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയും. 'കപ്പൂച്ചിൻ കാറ്റകോംബ്സ്' (Capuchin Catacombs) എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ഇടം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഭയാനകമായ മൃതദേഹ മ്യൂസിയമാണ്.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആരംഭിച്ച് പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം വരെ നീണ്ടുനിന്ന വിചിത്രമായ ഒരു സംസ്കാരത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമാണ് ഈ നിലവറകൾ. ഏകദേശം 8000-ത്തോളം മൃതദേഹങ്ങളാണ് ഇവിടെ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇതിൽ ഭൂരിഭാഗവും വെറും അസ്ഥികൂടങ്ങളല്ല, മറിച്ച് മുടിയും പല്ലും ചർമ്മവും അടക്കം പാതി ദ്രവിച്ച നിലയിലുള്ള 'മമ്മികളാണ്'. സാധാരണ ശ്മശാനങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ഇവിടെ മൃതദേഹങ്ങൾ ചുവരുകളിൽ തൂക്കിയിട്ട നിലയിലും തുറന്ന പെട്ടികളിലും കാണാം. ഓരോ മൃതദേഹവും അവർ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ധരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഇപ്പോഴും അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്നത് ഇതിന്റെ ഭീകരത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ഭീകരമായ മ്യൂസിയത്തിന്റെ തുടക്കം 1599-ലാണ്. അന്ന് മരിച്ച 'ഗുഗ്ലിയൽമോ' എന്ന സന്യാസിയുടെ മൃതദേഹം പ്രകൃതിദത്തമായ രീതിയിൽ കേടുകൂടാതെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട മറ്റ് സന്യാസിമാർ, അതൊരു ദൈവാനുഗ്രഹമായി കരുതി. തുടർന്ന് അവർ തങ്ങളുടെ മൃതദേഹങ്ങൾ പ്രത്യേക രീതിയിൽ സംസ്കരിക്കാൻ തുടങ്ങി. സ്ട്രെയ്നർ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന മുറികളിൽ മൃതദേഹങ്ങൾ വെച്ച് അതിലെ ദ്രാവകങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും വറ്റിച്ചെടുക്കും. ശേഷം വിനാഗിരിയിൽ കഴുകി വെയിലത്ത് ഉണക്കിയെടുക്കുന്ന ഈ രീതി മൃതദേഹങ്ങളെ ദശാബ്ദങ്ങളോളം കേടുകൂടാതെ സൂക്ഷിക്കാൻ സഹായിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് ഇതൊരു പദവിയുടെ ചിഹ്നമായി മാറി. പണക്കാരായ പ്രഭുക്കന്മാരും ഡോക്ടർമാരും അഭിഭാഷകരും തങ്ങളുടെ മൃതദേഹങ്ങൾ ഇത്തരത്തിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ വലിയ തുക നൽകിയിരുന്നു.
ഈ കാറ്റകോംബിലെ ഏറ്റവും വിസ്മയകരവും എന്നാൽ വേദനിപ്പിക്കുന്നതുമായ കാഴ്ച 'റോസാലിയ ലൊംബാർഡോ' എന്ന രണ്ടു വയസ്സുകാരിയുടെ മൃതദേഹമാണ്. 1920-ൽ ന്യൂമോണിയ ബാധിച്ച് മരിച്ച ഈ കുഞ്ഞിനെ 'സ്ലീപ്പിംഗ് ബ്യൂട്ടി' എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. നൂറു വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും അവൾ ഇപ്പോഴും ഉറങ്ങിക്കിടക്കുകയാണെന്ന് തോന്നും. ഡോ. ആൽഫ്രഡോ സലാഫിയ എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞൻ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത രഹസ്യ രാസമിശ്രണം ഉപയോഗിച്ചാണ് അവളുടെ ശരീരം എംബാം ചെയ്തത്. അവളുടെ കൺപോളകൾ ചില സമയങ്ങളിൽ ചലിക്കുന്നതായി സന്ദർശകർ അവകാശപ്പെടാറുണ്ട്, ഇത് ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ നിഗൂഢത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
സ്ത്രീകൾ, പുരുഷന്മാർ, കുട്ടികൾ, സന്യാസിമാർ എന്നിങ്ങനെ വിവിധ വിഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചാണ് മൃതദേഹങ്ങൾ ഇവിടെ നിരത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചിലർ പരസ്പരം കൈകോർത്ത് നിൽക്കുന്നു, ചിലർ ചിരിക്കുന്നതുപോലെ വായ തുറന്നുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ സ്ഥലം സന്ദർശിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടുക മരണത്തിന്റെ തണുപ്പല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യൻ തന്റെ അന്ത്യത്തിന് ശേഷവും ഈ ലോകത്ത് അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിചിത്രമായ വാശിയാണ്. ഇവിടുത്തെ ഓരോ മമ്മിയും അവിടെ ഒരു കഥ പറയുന്നുണ്ട് അധികാരത്തിന്റെയോ, സമ്പത്തിന്റെയോ, അല്ലെങ്കിൽ തീരാത്ത ദുഃഖത്തിന്റെയോ കഥ.
ഈ ഭീകരമായ ശേഖരം ഇത്രയും കാലം നിലനിന്നത് ഭാഗികമായി പ്രകൃതിയുടെ സഹായം കൊണ്ടാണെങ്കിലും, പിൽക്കാലത്ത് അധികൃതരുടെ അശ്രദ്ധയും ഇവിടെ പ്രകടമാണ്. പല മൃതദേഹങ്ങളും കാലപ്പഴക്കത്താൽ ദ്രവിച്ചു വീഴുന്ന നിലയിലാണ്. എങ്കിലും, ഇറ്റലിയിലെ ഈ ഭൂഗർഭ അറകൾ ഇന്നും സഞ്ചാരികളെയും ഗവേഷകരെയും ഒരുപോലെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു. ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനും ഇടയിലുള്ള ആ നേർത്ത വര ഇല്ലാതാകുന്ന ഈ കാഴ്ച, ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ഭയാനകമായ അനുഭവങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഇന്നും അവശേഷിക്കുന്നു.
The Capuchin Catacombs of Palermo, Italy, house a macabre collection of over 8,000 mummies, displayed in various states of decay along subterranean corridors in their original 16th to 19th-century attire. This haunting "museum of the dead" features a systematic preservation process ranging from natural desiccation to the expert chemical embalming seen in the remarkably lifelike remains of two-year-old Rosalia Lombardo. As a chilling intersection of religious tradition and social status, the site remains one of the most visceral and terrifying displays of human remains anywhere on Earth.