This Content Is Only For Subscribers
എഡി 79-ൽ വെസൂവിയസ് പർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിച്ച നിമിഷം ഹെർക്കുലേനിയത്തിലെ റോമൻ നിവാസികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും നാശമടഞ്ഞു. മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ, ചൂടുള്ള അഗ്നിപർവ്വത ലാവ പ്രശസ്തമായ ഇറ്റാലിയൻ അഗ്നിപർവ്വതത്തിൻ്റെ അരികിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോയി. ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലൂടെ പാഞ്ഞുകയറി, അടുത്തുള്ള പോംപൈയോടൊപ്പം പട്ടണത്തെയും മൂടി. നൂറുകണക്കിന് പേർ മരിച്ചു. ചൂടുള്ള ലാവ എത്തിയപ്പോൾ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് രണ്ട് പുതിയ പഠനങ്ങൾ ഭയാനകമായ വിശദാംശങ്ങളിൽ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.(The Tragedy of Herculaneum)
1980 കളിലും 90 കളിലും ഹെർക്കുലേനിയത്തിൽ നടത്തിയ ഖനനങ്ങളിൽ അഗ്നിപർവ്വത സ്ഫോടനം മൂലം കൊല്ലപ്പെട്ട 300-ലധികം പേരുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടെത്തി. കൂടുതലും പട്ടണത്തിൻ്റെ കടൽത്തീരത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു ഡസൻ ശിലാ ഘടനകളിൽ നിന്നാണ്. ഒരുപക്ഷേ, ടീസൈഡ് സർവകലാശാലയിലെ ജൈവ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ ടിം തോംസൺ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, നേപ്പിൾസ് ഉൾക്കടലിലേക്ക് ബോട്ടുകൾ ഇറക്കി രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയുമെന്ന പ്രത്യാശയിൽ ആളുകൾ ഈ നിലവറകൾക്ക് സമീപം ഒത്തുകൂടിയതാകാം.
ബോട്ട് ഹൗസുകളിലെ വ്യക്തികൾ താരതമ്യേന വേഗത്തിൽ മരിച്ചു. ലാവ ഓരോ ഘടനയിലേക്കുമുള്ള പ്രവേശന കവാടം തടഞ്ഞു. കൂടാതെ അതിനുള്ളിലെ വായുവിൻ്റെ താപനില ഏകദേശം 400°C ആയി ഉയർന്നിരിക്കാം, ഒരു പക്ഷെ, ഒരു വിറക് അടുപ്പിനേക്കാൾ കൂടുതൽ !
അടുത്തുള്ള പോംപൈയിൽ, പുരാവസ്തു ഗവേഷകർ വിചിത്രമായ 3D കാസ്റ്റുകളായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട മൃതദേഹങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ ആളുകളുടെ അവസാന മുഖഭാവങ്ങൾ പോലും അവ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. എന്നാൽ ഹെർക്കുലേനിയത്തിൽ, അസ്ഥികൂടങ്ങൾ മാത്രമേ അവശേഷിക്കുന്നുള്ളൂ. ഇക്കാരണത്താൽ, മരണശേഷം ഉടൻ തന്നെ, ചൂടുള്ള ചാരം ശരീര ദ്രാവകങ്ങളും ടിഷ്യുകളും വേഗത്തിൽ ബാഷ്പീകരിക്കപ്പെടുകയും അസ്ഥികൂടം നേരിട്ട് കത്തുന്നതിന് വിധേയമാകുകയും ചെയ്യുമെന്ന് ഗവേഷകർ കരുതിയിരുന്നു.
തോംസണും സഹപ്രവർത്തകരും ഹെർക്കുലേനിയം ബോട്ട് ഹൗസുകളിലെ 150-ലധികം അസ്ഥികൂടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വാരിയെല്ലുകളുടെ സാമ്പിളുകൾ വിശകലനം ചെയ്തു. അതിശയകരമെന്നു പറയട്ടെ, അസ്ഥികളിൽ ഇപ്പോഴും ഉയർന്ന അളവിൽ കൊളാജൻ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്, അസ്ഥികൾ കത്തുമ്പോൾ താരതമ്യേന എളുപ്പത്തിൽ തകരുന്ന ഒരു പ്രോട്ടീൻ ആണിത്. അതിനാൽ ഈ അസ്ഥികൾക്ക് വളരെയധികം അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള പൊള്ളൽ അനുഭവപ്പെടാൻ സാധ്യതയില്ല. “ഈ വ്യക്തികൾ എങ്ങനെ മരിച്ചുവെന്ന് പുനർവിചിന്തനം ചെയ്യാൻ ഇത് തങ്ങളെ വീണ്ടും ചിന്തിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാക്കിയെന്ന് തോംസൺ പറയുന്നു.
ബോട്ട് ഹൗസുകൾക്കുള്ളിൽ കുടുങ്ങിയ ആളുകൾ ചൂടിൽ നിന്നോ ശ്വാസംമുട്ടൽ മൂലമോ വേഗത്തിൽ മരിച്ചുവെന്ന് അദ്ദേഹവും സഹപ്രവർത്തകരും അനുമാനിക്കുന്നു. പിന്നീട്, അവരുടെ ശരീരം വേകാൻ തുടങ്ങി. ചർമ്മവും പേശികളും വീർത്തു, മൃദുവായ കലകളിൽ നിന്ന് ഈർപ്പം അസ്ഥിയിലേക്ക് അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ഇന്നത്തെ ആൻറിക്വിറ്റിയിൽ സംഘം വാദിക്കുന്നത് പോലെ, ഇത് അസ്ഥികൂടം കത്തിക്കാതെ തന്നെ ചുട്ടെടുക്കുന്ന രീതിയിൽ ആയിരുന്നു.
വെസൂവിയസ് പൊട്ടിത്തെറിച്ചപ്പോൾ, നൂറുകണക്കിന് ഹെർക്കുലേനിയം നിവാസികൾ അടുത്തുള്ള ഒരു കടൽത്തീരത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയി, രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടെ മരിച്ചു. പൈറോക്ലാസ്റ്റിക് പ്രവാഹങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഉരുകിയ പാറ, അഗ്നിപർവ്വത വാതകങ്ങൾ, ചാരം എന്നിവയുടെ തീവ്രമായ ചൂട് ഇരകളെ തൽക്ഷണം ബാഷ്പീകരിച്ചുവെന്ന് ചില വിദഗ്ധർ മുമ്പ് നിഗമനം ചെയ്തിരുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, ഇരകളുടെ അസ്ഥികളിൽ നിന്ന് ശേഖരിച്ച പുതിയ തെളിവുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് അവരുടെ വിധി കൂടുതൽ ഇരുണ്ടതും നീണ്ടുനിൽക്കുന്നതുമായിരുന്നു എന്നാണ്. പൈറോക്ലാസ്റ്റിക് പ്രവാഹങ്ങളുടെ താപനില വളരെ കുറവായിരുന്നതിനാൽ കടൽത്തീരത്തുള്ള ആളുകൾക്ക് മരണം തൽക്ഷണം സംഭവിക്കുമായിരുന്നില്ലെന്ന് ഗവേഷകർ കണക്കാക്കി. പകരം, അഗ്നിപർവ്വത സ്ഫോടനത്തിൻ്റെ ഇരകൾ അടുപ്പ് പോലുള്ള ബോട്ട്ഹൗസുകളിൽ കുടുങ്ങി വിഷ പുകയിൽ ശ്വാസംമുട്ടി മരിക്കുകകയായിരുന്നുവെന്ന് ഗവേഷകർ സമീപകാലത്ത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.
എ.ഡി. 79-ൽ വെസൂവിയസ് അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിച്ചത് ആരും മുൻകൂട്ടി കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു സംഭവമായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് സമീപ പ്രദേശങ്ങളായ പോംപൈ, ഹെർക്കുലേനിയം, ഒപ്ലോണ്ടിസ്, സ്റ്റാബിയ, ബോസ്കോറിയേൽ എന്നിവിടങ്ങളിലെ നിവാസികൾ. വാസ്തവത്തിൽ, അപകടകരമാംവിധം സജീവമായ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതത്തിൻ്റെ നിഴലിലാണ് തങ്ങൾ ജീവിക്കുന്നതെന്ന് അവർക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. വിരോധാഭാസമെന്നു പറയട്ടെ, വെസൂവിയസ് പൊട്ടിത്തെറിച്ചപ്പോൾ, ഹെർക്കുലേനിയത്തിലെ നിവാസികൾ തങ്ങളുടെ അയൽക്കാരനായ പോംപൈയെ വിഴുങ്ങാൻ നീങ്ങിയ ഭീതിതമായ മേഘം കണ്ടിരിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്, സമാനമായ ഒരു വിധി തങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവർക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. വെസൂവിയസ് ഉണ്ടാക്കിയ ആഘാതം ഹിരോഷിമയിലെ അണുബോംബിംഗിനെക്കാൾ കുറഞ്ഞത് 100,000 മടങ്ങ് വിനാശകരമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇക്കൂട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും ഹൃദയഹാരിയായ ഒരു സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് ഈയവസരത്തിൽ പറയുവാനാഗ്രഹിക്കുകയാണ്.
പരാജയപ്പെട്ട രക്ഷാദൗത്യം
രക്ഷാദൗത്യം നടത്തുന്ന ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥൻ്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളും ഹെർക്കുലേനിയത്തിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തി. ചരിത്രകാരനും നാവിക കമാൻഡറുമായ പ്ലിനി ദി എൽഡർ അദ്ദേഹത്തെ അയച്ചതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഉയർന്ന പദവിയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്ന തെളിവുകൾ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കഠാര, സ്വർണ്ണ നാണയങ്ങൾ, അലങ്കരിച്ച സ്വർണ്ണ, വെള്ളി ബെൽറ്റ് എന്നിവ കണ്ടെത്തിയതിൽ കാണാം. മരപ്പണിയിൽ പരിശീലനം നേടിയിട്ടുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ബാഗ് ഉപകരണങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ദൗത്യം ഫലവത്തായില്ല.
Summary
The eruption of Mount Vesuvius in AD 79 destroyed the Roman town of Herculaneum, killing hundreds of residents who sought shelter near the seashore and in stone boathouses. Recent studies reveal that many victims likely died from extreme heat and toxic fumes rather than instant incineration, as their bones show little evidence of burning. Archaeological discoveries, including the remains of a rescue officer believed to have been sent by Pliny the Elder, highlight the tragic and desperate attempts to escape the catastrophe.
