ന്യൂഡൽഹി: വിവാഹമോചനക്കേസുകളിൽ പങ്കാളിയുടെ വിവാഹേതര ബന്ധങ്ങൾ (Supreme Court Adultery Evidence Hotel Records) കൃത്യമായി തെളിയിക്കുന്നതിനായി ഹോട്ടൽ ബുക്കിങ് വിവരങ്ങളും ഫോൺ കോൾ റെക്കോർഡുകളും കോടതി മുൻപാകെ ഹാജരാക്കാൻ നിർദേശിക്കുന്നത് ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്ന സ്വകാര്യതയ്ക്കുള്ള അവകാശത്തിന്റെ ലംഘനമല്ലെന്ന് സുപ്രീംകോടതി. ഇതുസംബന്ധിച്ച് ഡൽഹി ഹൈക്കോടതി മുൻപ് പുറപ്പെടുവിച്ച ചരിത്രപരമായ വിധി സുപ്രീംകോടതി പൂർണ്ണമായും ശരിവെച്ചു. ജസ്റ്റിസുമാരായ മൻമോഹൻ, കെ. വിനോദ് ചന്ദ്രൻ എന്നിവരടങ്ങിയ ഡിവിഷൻ ബെഞ്ചാണ് കേസിൽ ജൂലൈ രണ്ടിന് അതീവ സുപ്രധാനമായ ഈ ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിച്ചത്.
തന്റെ ഭർത്താവ് മറ്റൊരു സ്ത്രീയോടൊപ്പം ജയ്പൂരിലെ പ്രമുഖ ഹോട്ടലിൽ ഒന്നിച്ച് താമസിച്ചുവെന്നും, ഇത് നിയമപരമായി തെളിയിക്കാൻ ഹോട്ടൽ ബുക്കിങ് രേഖകളും ഭർത്താവിന്റെ രണ്ട് മൊബൈൽ നമ്പറുകളിലെ കോൾ വിവരങ്ങളും (CDR) വിളിച്ചുവരുത്തണമെന്നുമുള്ള ഭാര്യയുടെ ഹർജി കുടുംബകോടതി നേരത്തെ അനുവദിച്ചിരുന്നു. കുടുംബകോടതിയുടെ ഈ ഉത്തരവിനെതിരെ ഭർത്താവ് നൽകിയ അപ്പീൽ ഹർജി പൂർണ്ണമായി തള്ളിക്കൊണ്ടാണ് 2023 മേയ് 10-ന് ഡൽഹി ഹൈക്കോടതി വിധി പ്രസ്താവിച്ചത്. നിയമപോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ ഈ വിധിയാണ് ഇപ്പോൾ രാജ്യത്തെ പരമോന്നത കോടതിയും ശരിവെച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഭരണഘടന പ്രകാരം സ്വകാര്യതയ്ക്കുള്ള അവകാശം ഒരു മൗലികാവകാശമാണെങ്കിലും അത് പരമമല്ലെന്നും (Absolute), പൊതുതാത്പര്യം മുൻനിർത്തി അതിൽ യുക്തിസഹമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്താമെന്നും ജസ്റ്റിസ് രേഖാ പള്ളി അധ്യക്ഷയായ ഹൈക്കോടതി ബെഞ്ച് അന്ന് നിരീക്ഷിച്ചിരുന്നു. ഹിന്ദു വിവാഹ നിയമപ്രകാരം (Hindu Marriage Act) വിവാഹേതര ബന്ധങ്ങൾ എന്നത് വിവാഹമോചനത്തിനുള്ള വ്യക്തമായ ഒരു കാരണമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നിയമാനുസൃതമായ വിവാഹബന്ധം നിലനിൽക്കെ പരസ്ത്രീ ബന്ധത്തിലേർപ്പെടുന്ന ഒരാളെ സംരക്ഷിക്കാൻ, സ്വകാര്യതയ്ക്കുള്ള അവകാശം മുൻനിർത്തി കോടതിക്ക് ഇടപെടാനാകില്ലെന്നും അത് പൊതുതാത്പര്യത്തിന് ഒട്ടും നിരക്കുന്നതല്ലെന്നും ഹൈക്കോടതി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിരുന്നു.
ഭർത്താവ് മറ്റൊരു സ്ത്രീയോടും അവരുടെ പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത മകളോടുമൊപ്പം ജയ്പൂരിലെ ഹോട്ടലിൽ ഒരേ മുറിയിൽ താമസിച്ചുവെന്നാണ് ഭാര്യയുടെ പ്രധാന ആരോപണം. ഇത് തെളിയിക്കാൻ ഹോട്ടൽ രേഖകളും ഫോൺ വിവരങ്ങളും അത്യാവശ്യമാണെന്ന് ഭാര്യ ശക്തമായി വാദിച്ചു. എന്നാൽ, ഈ രേഖകൾ കോടതി വിളിച്ചുവരുത്തുന്നത് തന്റെയും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന സ്ത്രീയുടെയും സ്വകാര്യതയെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുമെന്നും ആ സ്ത്രീയുടെ അന്തസിനെ പൊതുസമൂഹത്തിൽ കെടുത്തുമെന്നുമായിരുന്നു ഭർത്താവിന്റെ പ്രധാന പ്രതിരോധ വാദം.
എന്നാൽ ഈ വാദങ്ങളെല്ലാം പൂർണ്ണമായി തള്ളിക്കൊണ്ടാണ് ഹൈക്കോടതിയും ഇപ്പോൾ സുപ്രീംകോടതിയും ശക്തമായ നിലപാടെടുത്തത്. ഇത്തരത്തിലുള്ള കുടുംബ കേസുകളിൽ നേരിട്ടുള്ള ലൈംഗിക തെളിവുകൾ ലഭിക്കുക എന്നത് ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്നും സാഹചര്യത്തെളിവുകളെയാണ് (Circumstantial Evidence) ഇത്തരം ഘട്ടങ്ങളിൽ കോടതികൾക്ക് പ്രധാനമായും ആശ്രയിക്കേണ്ടി വരുന്നതെന്നും കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. ഹോട്ടലിലെ ബുക്കിങ് വിവരങ്ങൾ, ഡിജിറ്റൽ പണമിടപാട് രേഖകൾ, തിരിച്ചറിയൽ കാർഡുകൾ എന്നിവ പരിശോധിക്കുന്നതിലൂടെ ഭർത്താവ് മറ്റൊരു സ്ത്രീയോടൊപ്പം ഒരേ മുറിയിൽ താമസിച്ചിരുന്നോ എന്ന് കണ്ടെത്താനാകും. അതുപോലെ ഫോൺ കോൾ വിവരങ്ങൾ പരിശോധിക്കുന്നതിലൂടെ അവർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ വ്യാപ്തി കൃത്യമായി മനസിലാക്കാനും സാധിക്കും.
ഇത് വ്യക്തിവിവരങ്ങൾ ചോർത്താനുള്ള മനപ്പൂർവമായ ശ്രമമല്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയ കോടതി, ഭാര്യ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് ഏതെങ്കിലും അപരിചിതരുടെ രഹസ്യ വിവരങ്ങളല്ലെന്നും, മറിച്ച് തന്റെ ഭർത്താവിന്റേത് മാത്രമാണെന്നും ഓർമിപ്പിച്ചു. വിവാഹേതര ബന്ധം തെളിയിക്കാൻ ഒരു പങ്കാളി കോടതിയുടെ നിയമസഹായം തേടുമ്പോൾ സത്യാവസ്ഥ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ അത് ലഭ്യമാക്കാൻ കോടതിക്ക് നിയമപരമായ ബാധ്യതയുണ്ടെന്ന് ജസ്റ്റിസ് രേഖാ പള്ളി നിരീക്ഷിച്ചിരുന്നു. ഇന്ത്യൻ തെളിവ് നിയമപ്രകാരം (Indian Evidence Act) സാധാരണ ഗതിയിൽ സ്വീകാര്യമല്ലാത്ത തെളിവുകൾ പോലും കേസിന്റെ സത്യാവസ്ഥ ബോധ്യപ്പെടാൻ സ്വീകരിക്കാൻ ഫാമിലി കോർട്ട്സ് ആക്റ്റിലെ സെക്ഷൻ 14 (Section 14 of Family Courts Act) കുടുംബകോടതികൾക്ക് പ്രത്യേക അധികാരം നൽകുന്നുണ്ടെന്ന കാര്യവും കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഈ നിരീക്ഷണങ്ങളെല്ലാം പൂർണ്ണമായും ശരിവെച്ചുകൊണ്ടാണ് സുപ്രീംകോടതി ഇപ്പോൾ പങ്കാളികൾക്ക് അനുകൂലമായ അന്തിമ ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിച്ചിരിക്കുന്നത്.
Story Summary: The Supreme Court has upheld a landmark Delhi High Court ruling stating that directing the production of hotel booking records and call detail records (CDR) to prove a spouse’s extra-marital affair does not violate the Right to Privacy. A bench of Justices Manmohan and K. Vinod Chandran passed the order on July 2. The court observed that while privacy is a fundamental right, it is not absolute and cannot be used to mask marital infidelity, especially since adultery is a valid ground for divorce. The judgment notes that Family Courts are empowered under Section 14 of the Family Courts Act to admit such circumstantial evidence to find the truth.
